8 augustus 2016 Een Biesbosch bij de bergen

We gaan verder en nemen afscheid van Frans en Diana, die bemanning oppikken in Mesolonghi. Zeggen ook gedag aan de crew van de Buano Vista met een beterschapswens voor Gerard. Nog bedankt voor de goede steigerdouche, die we mochten gebruiken, een kort stukje slang met perfecte sproeikop.

We laten Patras en daarmee de Peleponesos achter ons. Ons rondje zit er bijna op. Samen met de “Cosi” motoren we naar de volgende bestemming een soort delta bij de bergen inclusief meanderende rivier. Van zeilen komt weer niks. We ankeren in een lagune bij één van de oude uitmondingen van het riviertje lekker onder de beschutting van een soort mini Rottemeroog, inclusief honderden zeemeeuwen.

Mary en ik gaan met Marc in zijn snelle dinghy op zoek naar de goede ingang van het riviertje. Na een beetje zoekwerk komen we op de rivier. Die slingert zich een weg naar zee en wij varen behoedzaam naar binnen. Hier staan wel wat vissershuisjes of vakantiehuisjes, maar verder is het uitgestorven. Op de landerijen, die grotendeels achter dik Biesboschriet verscholen gaan horen we trekkers. Kennelijk vruchtbare grond in dit mini stukje Holland. Zo mini dat de zee en de heuvels, hoger dan de Vaalse Berg, op één foto passen.

Onze boten in de oude riviermonding met bergen op de achtergrond.

7 augustus 2016 Koortsige buurman in Patras

Als ik ‘s morgens Jacqueline begroet kijkt ze minder vrolijk. Gerard had hoge koorts vannacht door een slepende ontsteking in knie. We bespreken de opties en als even later de taxi zich meldt staan er al meerdere vrijwilligers om Gerard uit de boot in de taxi te tillen. Tot ieders opluchting lukt hem dat helemaal zelf. Ze gaan naar het ziekenhuis. Mary en ik fietsen naar oude stad. Even een selfie tegen het glas van één van de ferryterminals.

Het is warm, maar de rijwind verkoelt en we proberen daar te fietsen waar ook schaduw op de weg valt. Gelukkig is het zondag, want de wegen zijn niet druk. Er is nauwelijks verkeer. We zijn op zoek naar een oude koepelkerk, die we gisteren in de verte zagen. Ik denk dat die op een heuvel in de oude stad staat, maar we belanden na een stevige klimpartij op een plein met terrassen in het groen. Al snel zetten we de fietsen op de stoep en laten ons vallen op twee stoelen bij een tafeltje en een grote ventilator. We vragen de serveerster naar de kerk en onze buurvrouw weet raad. Ze spreekt aardig Engels en al snel hebben we een gesprek, waarbij zij optreedt als tolk voor haar man. Hij blijkt, net als de fietsenmaker, ook zo’n vooringenomen standpunt over “die Noordeuropeanen”. Wij zijn in zijn ogen een uitzondering, maar hij is erg blij om ook gewone mensen uit die rijke koude landen te kunnen spreken. Bij het afscheid geeft hij ons een compliment over de open discussie die we kunnen voeren en geeft spontaan een aansteker cadeau. We fietsen verder naar de St. Andreaskerk, die keurig gerestaureerd wordt en kijken ook even binnen in de indrukwekkende koepel vol mooie schilderingen.

Op de terug weg naar de boot valt op hoe versleten deze stad is. Het is een soort Den Helder. Er komen heel veel mensen aan uit overzeese landen, maar die gaan onmiddellijk door naar meer toeristische oorden. Veel panden staan te verpieteren en ik zie weinig investeringen. Bij de boot blijkt Gerard terug en inmiddels geholpen aan het verwijderen van een kiste in z’n knie. De Nederlandse doktoren konden hem niet helpen, maar de Grieken hebben even doorgepakt tot ze de oorzaak van het probleem vonden. Dat geeft hoop.

6 augustus 2016 Patras net zo heet als Madras

Om 08.30 gaat het groene doek er al weer op. Frans brengt brood van de bakker voor een heerlijk ontbijtje in de kuip. Ik ga later met Frans met de vouwfietsen op verkenning. Er moeten nog leuke restaurantjes zijn bij een strand verderop. We belanden bij een soort strandtent Mare Mare. Aristea, ik noem haar Aristoteles, tapt biertjes. We denken dat dit wel een leuk tentje is om te eten en peddelen weer bootwaarts. Jacqueline en Gerard van de Rassy zijn naar de zeer bezienswaardige tandradbaan geweest en laten plaatjes zien. Gaan we bij minder warm weer nog eens bezoeken…. Nu drinken we samen een biertje.’s Avonds eten bij Mare Mare maar dat blijkt maar Zo Zo. Aristea is er niet, maar de locatie is gelukkig wel leuk.

De zon gaat mooi onder en Marc maakt een foto van ons. Na het eten bel ik jeugdvriend (we kennen elkaar meer dan 50 jaar) Peter Campfens en feliciteer hem met het bereiken van de leeftijd van jonge oudere. Madras ligt overigens in tropisch India. Lang geleden, toen vliegtuigen nog moesten bijtanken, even geweest onderweg naar Australië.

5 augustus 2016 Fietsenmaken in Patras

Foto vanaf de Blauwvoet van de Cosi en de Utopia aan een wrakke steiger in Patras. Deze dag staat in het teken van het laten repareren van mijn fiets bij een fietsenmaker die geen woord Engels spreekt. Er zijn drie spaken gebroken en er zit een slag in het wiel. Zijn het mijn 88 kilo’s of de extra kilo’s gewicht van de boodschappen, waarmee ik de arme fiets als een pakezel belast? Het maakt niet uit want de fiets is weer helemaal perfect gemaakt door deze aardige Griekse ondernemer. We converseren met handen en voeten over het probleem van de fiets, die van de crisis, waardoor hij weinig fietsen verkoopt, en over Europa. Hij noemt de namen van Dijsselbloem en Merkel. Die vindt hij slecht voor Griekenland net als alle andere politici. Onbetrouwbaar volk. Ik realiseer me hoe gemakkelijk iemand door de pers en publieke opinie tot een in mijn ogen ongenuanceerd standpunt komt. Hij vraagt na een half uur werk inclusief het nauwkeurig richten van het achterwiel €8. Ik geef hem graag het dubbele en we zijn allebei blij. Er zijn ook aardige mensen uit Hollandia zegt hij. Toch een bijkomend voordeel van toerisme: praat eens met een buitenlander om te ontdekken dat we allemaal gewone mensen zijn en veel meer overeenkomsten dan verschillen hebben. In de haven meert de Hallberg Rassy 42 “Buena Vista” naast ons af. De voertaal op de steiger wordt stilletjes aan Nederlands. We eten vanavond heerlijke karbonades met bonen en aardappelen in de kuip.

4 augustus 2016 Machtig zeilen op Golf van Patras en passage Rion brug

Om 06.00 uur vertrekken de eerste boten. Het water in de haven is nog spiegelglad, maar de boten buiten op de golfbreker liggen al te dansen in de deining. De “Utopia” vaart om 07.15 uur af. Motorboten zijn niet blij met golven, die in de loop van de ochtend zullen komen. Samen met de “Cosi” vertrekken wij om 08.30 uur. De wind is al goed wakker en buiten in de Golf van Patras staat er snel een viertje, later bij de kapen gevolgd door een vijfje (20 tot 25 knopen). Het is schitterend zeilen na al die motortochten. De wind is weer meer en uit een andere hoek dan voorspeld, maar prima voor ons. Marc volgt ons op de voet en pas na twee uur komt hij langzaam voorbij als de wind dik boven de 20 knopen doortrekt. Dan kan de 54 voeter met een dinghy in de davits, met watermaker, stroomgenerator en airco eindelijk z’n waterlijnlengte goed benutten. We maken mooie foto's en filmpjes van elkaar.

Daarna bakboord uit naar Patras. Frans heeft al plekjes geregeld en als een heuse shorecrew ontvangen Diana en Frans on aan de steiger. Ook hier heet de behulpzame havenmeester George. Direct staan ook de serviceman, die z’n kaartje afgeeft, de havenpolitie, die de stempels controleert en de laundryman, die de was komt ophalen, aan de plecht. Als ook de “Cosi” is afgemeerd nemen we eerst een reparatiebiertje en gaan dan zwemmen, want het is ondanks de enthousiaste wind snikheet. Na de lunch een korte siësta met aansluitend zwemmen. Palaver op de “Blauwvoet” en tegen achten met twee taxi’s (€4) naar het centrum voor een eenvoudige maaltijd. Ook daar is het heet. Aan de haven zijn alleen café-bars, die als we terugkomen bomvol zitten met druk pratende Grieken. Na middernacht lijkt de wind wat af te koelen, maar omdat we stroom hebben en de wind stopt blijft de ventilator de hele nacht aan.

3 augustus 2016 Trizonia

Eigenlijk zouden we vandaag afvaren richting Patras, maar we blijven nog een extra dagje op dit mooie plekje. De wind zal vandaag draaien dus varen we de boten rond de pier zodra er plekjes vrijkomen.

Marc en ik maken een tripje rond het eiland met zijn RIB. Dat koelt lekker af met zo’n 50 km per uur. De wind draait inderdaad, maar in de avond komt hij door een bui in de bergen toch weer uit het westen. Na de siësta en happy hour op de “Blauwvoet” gaan we weer eten bij Alexidis en Maria. We onderhandelen er weer een drankje de man uit. Morgen op naar Patras.

2 augustus 2016 Met stevige wind op kop naar Trizionia

Om 08.30 uur speer ik met ons rubberbootje naar de bakker. Daarna vertrekken we met drie boten vrijwel tegelijkertijd richting de volgende bestemming. Nog niet uit de baai van Galaxidhi of we voelen dat de westenwind aantrekt. Een uurtje later staat er tussen 5 en 6 Bf wind recht op kop. Van zeilen komt niets, we motoren er recht tegenin. Het is al een tijdje geleden dat we zoveel wind over dek voelen. De buiskap moet er weer op en de “zoete” boot zit weer onder het zout. Een half uurtje na elkaar komen we de baai van Trizonia binnen. De “Utopia” ligt al binnen de pier voor de kade. De “Cosi” buiten de golfbreker. Marc roept ons op via kanaal 9. We kunnen net voor de “Cosi” afmeren tussen de Beneteau 54 en de rotsen in 4 meter diep water. We leggen alles klaar voor de afmeermanoeuvre ik stuur vervolgens recht achteruit tegen de 20 Kn wind naar de golfbreker. Met behulp van 5 man op de kade en de 9 pk Vetus boegschroef drukken we de boot tegen de kade.

Dan lunchen en een siësta, want het was weer een “barre” tocht immers. Later meert er nog een superzeiljacht af direct voor onze boot. Het gaat stuntelig en ik redt nog een verloren schoen van één van de bemanningsleden terwijl Marc en Frans de lijnen aanpakken. Ze gooien de landvasten met werplijnen naar de kant en raken precies een Duitse mevrouw. Die gooit het hele zooitje meteen terug. Geen goed getrainde bemanning dus (tenzij het opzet was), maar uiteindelijk ligt de 30 meter lange zeilboot. Ik ben blij met mijn (af)getrainde opstapper.

‘s Avonds gaan we met z’n allen eten in het kleine dorpje. Alle restauranteigenaren staan ons al op te wachten en we vragen in het Nederlands: “Wie biedt?” Alexidis van Taverne Trizonia prijst onze humor en biedt, na wat onderhandelen, 3 halve liters bier voor de mannen en een kilo witte wijn voor de vrouwen. Dat wordt hem dus. We hebben veel pret.

Uitzicht vanuit de kuip van de boot in het haventje. Zelfs de vissers gebruiken een parasol tegen de hitte.