2 november 2013 Round Levkas Race

Om 09.00 uur draait de brug, dus op tijd op om alles wat vast zit, zoals een loopplank, los te maken. Er zijn 10 boten ingeschreven, evenveel als normaal bij de ZD&O. Dat is vertrouwd. Nu de bootbrug en het nauwe gaatje rond de zandbak nog.

We starten traag. Ik wil geen stress bij de start en Mary wil niet sturen tussen de starters tussen de andere deelnemers terwijl ik de gennaker klaarmaak. We zijn dus al flink achterop als ik eindelijk de gennaker op heb staan en kan gaan trimmen. Dat lukt aardig en al snel lopen we de ene na de andere boot voorbij. Ook de Moody 44 van Jan en Elaine, onze buren. Dan wordt het tricky en moeten we kiezen tussen een route over zee of vlak bij de kust, waar vaak meer wind staat. We maken een grote slag over zee, gijpen en gaan dan tergend langzaam in de afnemende wind langs de westkust van Levkas.

We zijn al blij als de wind boven de 3 Knopen uit komt en ik stuur zeer geconcentreerd 8 uur lang. Zolang de gennaker op staat heb ik de schoten in de hand en stuur met m'n voeten. We lopen langzaam in op de kopgroep van drie boten, twee vijfenveertigvoeters en een kleine Dehler. Later draait de wind en moeten we aan de wind verder. Tot mijn verbazing lopen we de vijfenveertigvoeters voorbij. Op bootspeed, maar ook door tactiek. Wij zoeken actief de wind en gaan vaak overstag. Daarbij gaan we nu heel kort onder de kant langs waar steeds een strook wind staat. Mary sjouwt zich rot om iedere keer de genua over de spiboom (die standby ligt voor de gennaker)te duwen in de superlichte wind. We juichen als we twee mijl varen in 3,7 mijl wind. Vaak valt de speed terug naar minder dan een mijl. Uiteindelijk na 8 uur zeilen varen we zowaar helemaal vooraan. Keith, de man van de organisatie en de Dehler, roept ons met typisch Britse humor toe: "These damned Bavaria's with old sails!" Dan valt de duisternis in. We besluiten te stoppen. Met deze wind duurt het nog eens 10 uur voor we kunnen finishen en we varen in onbekend gebied. We melden ons af en motoren nog 3 uur naar de mooie beschutte Sivota Baai. Later zal blijken dat op twee na alle deelnemers hebben opgegeven en dat de winnaars er 29 uur over hebben gedaan om te finishen. Morgen meer.

1 november 2013 Kerstliedjes en Gennaker tuigen

Vanmorgen het fietsje gepakt en brood gehaald na een rondje rond het meer. Mary wilde haar benen nog wat rust geven en misschien wel even zonder mij alvast wat oefenen met de kerstliedjes die we nu zingen. Kerstliedjes? Ja, we zitten samen op een koortje dat oefent voor een uitvoering in december. Dan zijn we er niet, maar we willen best onze stemmen nog een beetje soepel houden. Ze zijn blij met ons want het zijn allemaal gelegenheidszangers en wij hebben (ja dankzij of ondanks de Jantjes ook ik) getrainde stemmen…. De dirigente is een leuke jonge Engelse meid met knalrood haar en conservatorium. Waar het aan ligt weet ik niet, maar ze doet het leuk.

Dit plaatje hoort bij morgen, maar siert deze dag vast op met een deel van de wedstrijdboten voor Levkas. Ik mis m’n krantje na zoveel maanden verstoken te zijn geweest van het wereldnieuws. Zelfs het belangrijke feit dat de VN zich bemoeit met “ons” Sinterklaasfeest krijgen wij slechts te horen via de sms’jes en Facebook. Mary heeft een digitaal abonnement op de Volkskrant genomen, zodat ik na 5 maanden weer wat van het wereldfront kan lezen. Kleine verrassing: er is niks veranderd! Nog steeds dezelfde economische rampjes en politieke spelletjes. Voor ons is nu even belangrijk dat we besloten hebben in te gaan op het verzoek om mee te doen aan de Round Levkas Race! Ik ben blij dat Mary mij dit gunt en dat ze het aandurft. Het betekent dat ze weer wat vertrouwen heeft teruggewonnen. Het lichte weer zal ook meespelen. Er is niet veel wind voorspeld. Nu nog zien wat er van het zelfvertrouwen over is na 45 mijl zeilen rond Levkas. Een deel daarvan gaat door onbekend gebied in het donker, want om 18.00 uur gaat het grote licht uit. Om het nog spannender te maken probeer ik vandaag uit hoe de gennaker moet worden getuigd. Die hebben we er nog niet op gehad en in een wedstrijd met twee man bemanning moet je goed voorbereid zijn. Die avond eten we in een restaurant, waar een breefing zal worden gegeven van de wedstrijd. Ik kan nog altijd nee zeggen. Het eten is prima, maar van een breefing merk ik niets. Kijk, dat is bij de ZD&O wel anders. Ik praat daarom maar even bij met Neil McRobert, de man die deze race jaren geleden opstartte. Hij vertelt wat over de wedstrijd en vraagt ook welke zeilen ik heb. Ik moet nieuwe zeilen kopen roept hij als hij hoort dat wij nog met de originele, dus 9 jaar oude zeilen varen. Mijn antwoord is dat ik gewend ben met oudere zeilen te varen.

31 oktober 2013 Fitnessen in een Natura 2000 gebied

We worden vroeger wakker dan anders. Zeker uitgeslapen! Ik stel voor een rondje rond het meer te fietsen. We willen ons aansluiten bij het fietsclubje, maar moeten wel een beetje conditie opbouwen. Na een yoghurtje met muesli pakken we de fietsen (lekker droog afgedekt onder het kuiptafelzeiltje) en rijden het meer rond. In de kaart heb ik gelezen dat we in een Natura 2000 gebied liggen. Eenzelfde soort wettelijke regeling als in de Biesbosch! Dat wil niet zeggen dat er hier niets mag. Eigenlijk vreemd. Zelfs de jachthaven ligt in het natuurgebied. Maar het is Griekenland natuurlijk. We zien onderweg weer de ooievaars en mogelijk ook nachtreigers (in de Biesbosch kwakken genoemd). Vanmiddag gaat Mary naar het naaikransje….en vanavond gaan we samen naar het zangclubje! We hebben bij het havenkantoor ook al een fitnessruimte gezien. Nog even en we hebben het druk in deze bejaardensoos!

30 oktober 2013 Hotel geboekt in Athene

Weer een rondje bootschappen (ja, met een t dit keer), de was opgehaald, koffie bij de derde kroeg aan de haven voor nog een Wifi code. Zorba’s kan ik op de steiger ontvangen, maar net niet goed op de boot door al die stangen boven de kuip. We trekken de rubberboot op de steiger, maken ‘m schoon en bergen hem later die middag droog op. Zo gaat het ook met de schoten en andere lijnen.

De mannen van Sunny Sailing hebben al 8 boten op de kant en nog 23 te gaan. Werkelijk alles wordt schoongemaakt en te drogen gehangen. De zon is nog best fel voor de tijd van het jaar. WE smeren niet meer zo vaak als in de zomer, maar het blijft nodig. Die avond weer een Hollandse maaltijd: aardappels, snijbonen en een heerlijke karbonade.

Beter voor Mary’s maag, die al een tijdje opspeelt. Mary dacht dat het aan het water lag of aan het Griekse eten, maar volgens de bootbuurvrouw kan het zijn dat Mary last heeft van een verhoogd adrenalinegehalte. Zij herkent het verschijnsel. Minder eetlust en buikklachten omdat je meer dan anders “op je hoede” bent in een vreemde omgeving, die toch wat spanning geeft. We gaan zien of de buiklachten verdwijnen omdat we nu lekker rustig liggen. Al meer dan een week bladstil en elke dag prachtig weer. Hiervoor kwamen we. ‘s Avonds boeken we een hotel in Athene in de buurt van de Acropolis. We moeten 5 uur rijden met de bus en maken van de gelegenheid gebruik om de stad te verkennen. Daarom twee nachtjes hotel om aansluitend het vliegtuig naar Nederland te pakken. Het is dat het nog zulk mooi weer is, maar anders waren we al onderweg.

29 oktober 2013 Stempelen bij Havendienst

Geen bijzondere dag. Mooie ochtenden hier. Alles kletsnat van de dauw, maar dauwen hoeft niet want de boot is brandschoon. De zon heeft om een uur of tien de ochtendmist al verdreven. Bij het late ontbijt in de kuip zoeken we schaduw achter de handdoeken, die hangen te drogen. De nieuwe douchepomp doet het prima. In de boiler sist nog een beetje lucht dat er m.i. alleen uit gaat als we onder helling varen. We brengen de opgespaarde was naar de receptie van een hotel. Volgens buurvrouw Elaine, die hier voor de derde keer overwintert, is dat goedkoper dan op de haven. Dan naar de Havendienst om onze aanwezigheid hier te melden en een stempel te halen als bewijs. Maar dat gaat zo maar niet. De kleine man achter de balie gedraagt zich als een kleine geest met “macht” en vraagt om de crewlist. Die ligt aan boord en hij is de eerste die er om vraagt. Dan bekijkt hij onze verzekeringspapieren en komt tot de conclusie dat het helemaal niet goed is. Hij geeft ons een papiertje waarop de Griekse wet staat, die voorschrijft tegen wat en tot welke som je verzekerd moet zijn. Hij kan dus geen stempel geven. Eerst een crewlist en goede verzekering. Mary ziet mijn temperatuur al oplopen en vraagt rustig te blijven. Ik probeer de man uit te leggen dat onze verzekering minstens twee keer het totaalbedrag van de Griekse wettelijke voorwaarden overschrijdt. Hij loopt nu zenuwachtig heen en weer, geeft ons een crewlist om in te vullen en stuurt ons naar de politie aan het eind van de gang in hetzelfde gebouw. De lampen branden niet en ik klop maar op de laatste deur. Daar schieten meteen enkele politiemensen zonder wat te zeggen naar buiten, maar gelukkig zit er nog één achter z’n bureau. Die weet hoe het moet en zegt dat onze verzekering waarschijnlijk veel meer dekt dan wettelijk nodig. Dus een stempel moet ik krijgen van de Havendienst. Hij loopt zelf mee terug en de havendienstman maakt nu zijn verontschuldigingen. We moeten als we in april weer weggaan wel een papier van de verzekering overhandigen, waaruit blijkt dat we volgens de Griekse wet voldoende zijn verzekerd. Dat regelen we deze winter wel in Nederland. We fietsen door de leuke winkelstraat terug richting boot. Bij een van de vele groenteboertjes koopt Mary aardappelen en groente om te grillen (€2,60) en bij een van de vele slagertjes kopen we een mooie varkenshaas van 330 gram (€3,20). Die avond eten we weer een heerlijke Hollandse maaltijd aan boord.

De Volvo Dealer is er mee gestopt. Mooi project voor Hans Wouters, die jarig is (was). Dit staat naast het Havenkantoor.

28 oktober 2013 Scooteren op Levkas

Op zoek naar de bakker zie ik het bord van autoverhuurder Europcar. Even de prijzen opvragen dus. Meneer €10 voor een scooter en €25 voor een Fiat Panda per dag. Mary is ok om een dagje te scooteren. Het is Ochidag (viering van het begin van de 2e wereldoorlog doordat de Grieken nee zeggen tegen Hitler Duitsland) en het zal vandaag heel rustig zijn op de wegen. We huren een 125cc Piaggo scooter. Eigenlijk qua cilinderinhoud een motorfiets, maar ik krijg hem zo mee. We rijden er zo mee weg in de richting van de mooie kustplaats Nidri. Het is 42 jaar geleden dat ik op een “motorfiets” zat en Mary heeft 40 jaar achterop zitten bij mij op de motor/scooter kunnen uitstellen. We genieten er enorm van, hoewel Mary wel even moet wennen om zo “breed uit” achterop te zitten.

We hebben voor de zekerheid helmpjes opgezet en zien er uit als echte Willempies. Helmen worden hier nauwelijks gedragen en de politie vindt het geen belangrijk issue. Na een kilometer of 17 komt Nidri al in zicht en het lijkt alsof we in Azië beland zijn. Het is natuurlijk geen hoogseizoen en de straten zijn (gelukkig) niet overvol, maar qua aanzien met alle kabels aan palen en schots en scheven bouw, zou dit een Aziatisch land kunnen zijn. We belanden bij de haven en scoren een koffie met Waffel. Het is een stevige hap inclusief ijs, maar goed voor de energiehuishouding.

In de baai van Nidri liggen heel veel boten voor anker. Ankeren kost niets en is hier relatief veilig. Voorbij Nidri nog even de berg over naar een klein baaitje, waar alles al helemaal stil is en we een praatje maken met een visser, die al vaak in Nederland (“een goed land”) is geweest. Boven hebben we mooi uitzicht op de baai van Nidri.

Terugrijdend maakt Mary een filmpje van onze scooter experience. Dit doen we zeker nog een keer, maar de bergen in gaan we wel met een Pandaatje. Terug op de boot nodigen we de buren Elaine en Jan uit en we hebben een gezellig praatje over onze wederzijdse bootervaringen. Zij hebben Nederland wel een keer of 10 bezocht en zijn ook in Dordrecht geweest toen ze de “Staande mast route” namen. Ze hebben nergens zo lekker gegeten als in De Stroper! Leuk toch? Onderweg zie je op bijna elke hoek of scherpe bocht een klein altaartje op een paaltje staan. Vaak met een bloemetje erbij of een brandend kaarsje er in voor de ziel die hier z'n lijf verloor.

27 oktober 2013 Rondje zoutmeer fietsen

Vandaag echt ons gemak genomen. Ook niet helemaal overigens, want a. we hebben een uurtje rond het zoutmeer gefietst en b. een nieuwe waterpomp ingebouwd. Dat laatste viel mee omdat ik al wat had geoefend met de oude. Ik denk dat er nieuwe rubbers in moeten na 9 jaar gebruik. Ka mooi in de bak van reserve spullen. Zie verder de foto’s. Nog steeds heerlijk weer al moet de lange broek aan als het in de avond fris wordt. Zon op 07.00 uur en onder 17.45 uur. Korte dagen dus. Nog even en de kachel gaat er bij. We vermaken ons om de kouwelijke Grieken. Die lopen al met een jas en ook de Uggs zijn weer uit de kast.