Om 06.00 uur vertrekken de eerste boten. Het water in de haven is nog spiegelglad, maar de boten buiten op de golfbreker liggen al te dansen in de deining. De “Utopia” vaart om 07.15 uur af. Motorboten zijn niet blij met golven, die in de loop van de ochtend zullen komen. Samen met de “Cosi” vertrekken wij om 08.30 uur. De wind is al goed wakker en buiten in de Golf van Patras staat er snel een viertje, later bij de kapen gevolgd door een vijfje (20 tot 25 knopen). Het is schitterend zeilen na al die motortochten. De wind is weer meer en uit een andere hoek dan voorspeld, maar prima voor ons. Marc volgt ons op de voet en pas na twee uur komt hij langzaam voorbij als de wind dik boven de 20 knopen doortrekt. Dan kan de 54 voeter met een dinghy in de davits, met watermaker, stroomgenerator en airco eindelijk z’n waterlijnlengte goed benutten. We maken mooie foto's en filmpjes van elkaar.
Daarna bakboord uit naar Patras. Frans heeft al plekjes geregeld en als een heuse shorecrew ontvangen Diana en Frans on aan de steiger. Ook hier heet de behulpzame havenmeester George. Direct staan ook de serviceman, die z’n kaartje afgeeft, de havenpolitie, die de stempels controleert en de laundryman, die de was komt ophalen, aan de plecht. Als ook de “Cosi” is afgemeerd nemen we eerst een reparatiebiertje en gaan dan zwemmen, want het is ondanks de enthousiaste wind snikheet. Na de lunch een korte siësta met aansluitend zwemmen. Palaver op de “Blauwvoet” en tegen achten met twee taxi’s (€4) naar het centrum voor een eenvoudige maaltijd. Ook daar is het heet. Aan de haven zijn alleen café-bars, die als we terugkomen bomvol zitten met druk pratende Grieken. Na middernacht lijkt de wind wat af te koelen, maar omdat we stroom hebben en de wind stopt blijft de ventilator de hele nacht aan.
Foto vanaf de Blauwvoet van de Cosi en de Utopia aan een wrakke steiger in Patras.
Deze dag staat in het teken van het laten repareren van mijn fiets bij een fietsenmaker die geen woord Engels spreekt. Er zijn drie spaken gebroken en er zit een slag in het wiel. Zijn het mijn 88 kilo’s of de extra kilo’s gewicht van de boodschappen, waarmee ik de arme fiets als een pakezel belast? Het maakt niet uit want de fiets is weer helemaal perfect gemaakt door deze aardige Griekse ondernemer. We converseren met handen en voeten over het probleem van de fiets, die van de crisis, waardoor hij weinig fietsen verkoopt, en over Europa. Hij noemt de namen van Dijsselbloem en Merkel. Die vindt hij slecht voor Griekenland net als alle andere politici. Onbetrouwbaar volk. Ik realiseer me hoe gemakkelijk iemand door de pers en publieke opinie tot een in mijn ogen ongenuanceerd standpunt komt. Hij vraagt na een half uur werk inclusief het nauwkeurig richten van het achterwiel €8. Ik geef hem graag het dubbele en we zijn allebei blij. Er zijn ook aardige mensen uit Hollandia zegt hij. Toch een bijkomend voordeel van toerisme: praat eens met een buitenlander om te ontdekken dat we allemaal gewone mensen zijn en veel meer overeenkomsten dan verschillen hebben. In de haven meert de Hallberg Rassy 42 “Buena Vista” naast ons af. De voertaal op de steiger wordt stilletjes aan Nederlands. We eten vanavond heerlijke karbonades met bonen en aardappelen in de kuip.
