25 november 2013 Athene

Even een paar indrukken van Athene. Met de bus van Levkas naar Athene is 5 uur rijde. Daarvan de helft in de stromende regen glibberend met 60 km per uur over smalle weggetjes. Maar Athene maakt het meer dan goed. Prachtige en indrukwekkende monumenten en een Archeologisch museum met meer dan 15.000 jaar oude beschilderde vasen, adonissen, bronzen paarden en wat dies meer zij. Ongelofelijk dat mensen zo lang geleden al zoveel kunstzinnigheid aan de dag legden. Morgenavond vliegen we weer naar Nederland. Om 23.00 ongeveer op Schiphol. Dan even wat minder berichten dus. Die van Athene zal ik nog verder bewerken, maar nu eerst wat plaatjes. We hebben uitzicht op het Parthenon vanuit onze hotelkamer in Acropolis Hill Hotel. Vandaag 25 nov lekker rondgelopen en gebusd.

17, 18, 19 en 20 november Meer van het zelfde

Langzamerhand worden de verhaaltjes in de blog een routine. Als je niet meer vaart valt er ook minder te vertellen over de dingen die je tegenkomt. Nu komen de dingen jou tegen op de steiger. We maken de buiskap en kuiptent nog eens extra waterdicht, want het zal de komende maanden flink veel regenen. Ook de buitenboordmotor krijgt een beurt en wordt met een emmer in zoetwater schoongespoeld. Op het Hollands Diep gaat dat vanzelf natuurlijk, hier moet je het wel zo doen om inwendige roestvorming te beperken. Na de zeilen worden nu ook de vallen en schoten netjes en waar nodig zoet gespoeld opgeborgen. We ontdekken nog twee supermarkten. Een keurige Spar en een Carrefour. Mary doet inkopen voor de nassimaaltijd, die we (vooral Mary dus) dinsdag verzorgen bij ons aan boord. We kopen een Wifi versterker om de routers uit de kroegen beter te kunnen ontvangen. Niet dat het echt helpt. Er moet een verlengsnoer bij om de ontvanger buiten op te hangen. Dinsdag veel regen en onweer. Die avond een overheerlijk nassimaaltijd van Mary verorberd samen met de twee andere Hollandse stellen. Hoewel niet alle ingrediënten hier zijn te kopen, is iedereen zeer te spreken over de smaak. Na afloop nog ijs en koffie. Daar kan geen kroeg tegenop. Ook niet tegen het aantal blikjes dat wij mannen wegwerken. De wijze wijven wisselen wijselijk water en wijn. Ja op rijm. Het werd heel gezellig. Die nacht weer dikke regenbuien. Geen druppel binnen en dankzij de kuiptent kunnen we ook het vochtgehalte in de kajuit goed regelen. Ventilatie en condens op ramen is altijd een probleem op boten in het koude jaargetij. We hebben nog geen probleem, maar dat kan nog komen als het echt koud wordt en dagen achtereen regent. Dan gaat de heteluchtkachel aan. Die is nog maar 1 uurtje aan geweest, want het wort steeds weer droog en dan is het snel warm. Mary worstelt met nekklachten en heeft een nekmassage apparaat gekocht bij de Liddl. Ik worstel met internet op de boot. Het verlengsnoer blijkt de Wifi versterker te verstoren. De verkoper is een half uur bezig om uit te zoeken of het aan het apparaat ligt, aan de laptop of aan het verlengsnoer. Het laatste dus. Hoef ik m’n laptop toch niet overboord te gooien. Nog een paar dagen dan stop ik voorlopig met de blog. Het lijkt nu al op een verslag uit het bejaardenoord! Doet me denken aan ouderen die zeggen: “Nee vandaag kunnen we niet dan hebben we al een afspraak”. Je wereld wordt ineens veel kleiner. Gek eigenlijk. Aan het eind van zo’n dag, waarop we de hele tijd druk zijn, zeggen we tegen elkaar: “Wat hebben we vandaag eigenlijk gedaan?” Tijd om de koffers te pakken!

16 november 2013 Van Lidll tot bieren met Duitse buren

Vandaag naar de Liddl met Jaap’s Rode Kruis bus, de tot camper omgebouwde Rode Kruisziekenwagen. Bij de Liddl staat altijd een Romajongen te bedelen. Soms zijn pa, ma en zusje ook van de partij. Bij de vuilnisbelt verderop woont een flink aantal Roma’s. Sommige volkeren treffen het slecht en integreren nergens. Vlak bij de jachthaven is de zaterdagse groentemarkt. We kopen er voor heel weinig groente en fruit van de kar of aanhangwagen. Het ziet er naar uit dat deze mensen hun waren zelf verbouwen of zelf plukken uit de talrijke min of meer verlaten olijfboomgaarden. We lunchen in Remezzo om te kunnen internetten. In de jachthaven is die middag een vlooienmarkt. Heel veel ouwe zooi aangevuld met zelfgebakken taarten en koekjes wordt door zo’n beetje de hele live-a-board goegemeente aangeboden. Het is natuurlijk ook een social event. Lekker kleppen en nieuwtjes uitwisselen. Je kunt hier wel je talen ophalen trouwens. Wij kopen wat voor de boot en voor de kinderen. Wij zien rond een uur of vijf Ralf en Vanessa verschijnen. Ze zijn bewoners van een Duitse catamaran aan onze steiger en Vanessa vertelde dat Ralf wat moeite had met Engels. Wij spraken dus de hele avond Duits en met behulp van de nodige versnaperingen. Wij dachten even een biertje te drinken. Het werd 22.00 uur voor ze weggingen. Gelukkig had Mary de nodige hapjes klaar zodat we niet omvielen van de honger.

15 november 2013 Zeilen weg: erwtensoep!

Dit is weer zo’n dag dat je echt denkt dat het nog volop zomer is. Hij begint pas om 07.30 3n om 17.30 gaat het grote licht al uit, maar in die korte periode is het gewoon zomers. Een goede gelegenheid om de zeilen nog even goed te drogen en definitief op te bergen. We gaan dit weekend geen wedstrijd meer varen. Er zal weer weinig wind zijn en we hebben geen zin in nog een drijfpartij. Bovendien hebben we niets gehoord van de zeilclub hier. Een belangrijk argument is ook dat het aantal warme droge dagen, waarop je de zeilen droog kunt opbergen minder wordt. Dus gaan de zeilen er af.

Als we daarmee klaar zijn voelen we ons behoorlijk brak. We zitten nog even in het zonnetje en gaan dan naar de Dufour 38 van Jaap en Diana. Zij hebben ons, samen met Leendert en Marjan uitgenodigd voor de erwtensoep. Stel je voor: de drie Hollandse boten eten erwtensoep terwijl het een uurtje geleden nog 35 graden Celsius was in de zon! Maar het was super lekker, met roggebrood en spek er bij en wat denk je? Jawel, zelfgebakken appeltaart! Smullen dus. We groeien weer langzaam dik, na een zomerlang hard werken. De avond vliegt voorbij als we onze wederzijdse belevenissen uitwisselen en ook nog wat politiek beladen items de revue laten passeren.

14 november 2013 Stoomsponsorwerven en English Curry eten

Donderdag was een prima dagje om aan de telefoon en achter de laptop te zitten om de sponsoring van Dordt in Stoom een duw in de goede richting te geven. Om zes uur gaan we zingen in het koortje van Rosa dat overwegend uit Engelsen bestaat. De roodharige dirigente doet haar best om de kerstliedjes mooi te laten klinken. Mary heeft een makkie, want de sopranen zingen de melodie. Wij mannen worstelen met onze muziekpartij, die veel concentratie vraagt. Uiteindelijk lijkt het heel mooi te worden. Ben benieuwd wat er volgende week van over is. Ik maak nog een paar plaatjes om m’n shantie-koorleden te plagen met mijn uitzicht op onze dirigente in Levkas. Niks ten nadele van Kees van der Pijl natuurlijk, maar dit ziet er toch effe anders uit.

Rosa begint de zangavond overigens altijd met wat Nederland Beweegt oefeningen.

11, 12 en 13 november 2013 Een trein met onweersbuien

In de ochtend is het nog droog. Ik breng de was naar het Levkas hotel op de hoek. Vermoed dat het personeel een centje bijverdient. Voor €8 kun je daar 5 kilo was laten doen. Toch weer minder dan in de haven en je hoeft niet steeds heen en weer te rennen of op je beurt te wachten. Mary begint al een beetje aan het vertrek naar Nederland te denken, want ze gaat alles een lekker sopje geven. We willen natuurlijk niet straks terugkomen in een boot vol ongedierte. Dat zal overigens wel meevallen, want de echte hitte is voorbij. ’s Middags gaat het regenen en onweren. Ik kan het aanrechtblad weer voorzien van een nieuwe kitlaag en daarna een serie telefoontjes plegen over Dordt in Stoom. Elke dag een aantal brieven en contracten opmaken tot ik de beoogde €150.000 bij elkaar heb. Gelukkig is er een groot aantal trouwe sponsors voor dit evenement. De onweersbuien komen als een treintje voorbij en dat duurt tot de volgende ochtend. Gelukkig niet met veel wind, maar de regen is heftig. De kuiptent staat er goed op en is heel comfortabel omdat je de deurtjes in de kajuit open kunt laten staan om de ventilatie op gang te houden. Alle ramen blijven immers dicht.

Op 12 november is het van hetzelfde laken een pak. Nog altijd regen. Even gauw boodschapjes tussen de buien door en een (goede) lunch voor €3 in de kroeg om even te kunnen internetten. Bij een grotere regenpauze fietsen we naar de flamingo’s. Die staan hier op krachten te komen van hun lange reis van koudere naar warmere oorden. Het zijn er honderden. We gaan nog een keer terug als de zon er op staat. ’s Avonds eten we gegrilde groenten uit de oven en we delen een karbonade. Die zijn hier wel 400 gram groot bij de lokale slager.

Later kijken we de film “Flight” via een bij Diana met 8 films opgeladen stick op de TV/Monitor in onze boot. Mooie film over een piloot met een drankprobleem. We snappen nu heel goed dat Nick veel cola drinkt. Nick, Marleen en de kindertjes gaan binnenkort naar Suriname op vakantie. Nick’s ouders wonen daar nog. Klaas Arie gaat morgen met onze auto naar Brest, waar een van zijn films als enige Nederlandse is genomineerd voor een prijs. Ook op 13 november nog altijd regen en onweer. De meeste buien zitten op zee en de luchten zijn tijdens de buiten vergeven van de lichtflitsen. Wij liggen lekker rustig in de haven. Klaas Arie bericht dat hij al lekker onderweg is. Hij moet wennen aan het feit dat hij nu voor het eerst meerdere dagen niet bij Hiske en Tobias is. Mooi toch? Wij gaan vandaag de bus naar Athene bespreken. Weer een klein stapje richting kinderen en kleinkinderen. Mary zit intussen aan de iPad en denkt: Gaan we al? Nu de regen begint verlangen we weer naar huis. Gelukkig kunnen we in dec. en jan. lekker bij Nelleke en Sjef onder hun "pannen" in Doorn wonen.

10 november 2013 Happy Hour op de Blauwvoet

Rustig dagje. Rondje fietsen en ook langs de winkelstraat van Levkas. Een soort Voorstraat met veel leuke winkels en zelfs een soort Scheffersplein vol terrasstoelen. Het is zondag en er zijn veel families op het plein. Ze drinken een glaasje en de kinderen spelen tikkertje of fietsen rond op mountainbikes. In de haven maken we een praatje met Jaap en Diana. Zij varen al zeven jaar in de Med en hebben zelfs bezoeken gebracht aan Syrië, Libanon en Israël. Ze kunnen daar boeiende verhalen over vertellen en dat doen ze die middag en avond ook bij ons aan boord, want even later komen ook Leendert en Marjan er bij staan en we nodigen hen uit voor het Happy Hour. Het blijft gelukkig droog en als ze komen blijven de heren buiten zitten, terwijl de dames naar binnen duiken.

Het wordt heel gezellig en de gesprekken gaan over reizen, varen, eten tot en met de toekomst van de landen rond de Middellandse Zee. De Knoflooklanden hebben het niet breed, maar de Noord Afrikaanse landen zijn er nog bij lange na niet. Om over de uitzichtloze situatie in het Israëlisch-Palestijnse conflict maar te zwijgen. Jaap heeft na zijn bezoek een genuanceerder beeld gekregen over dit gebied. Wel dapper om daar te varen trouwens. Je moet er maar tegen kunnen om bij elke grens tientallen met scherp geladen wapens op je gericht te krijgen. Om een uur of negen zijn we aan eten toe en we nemen een hapje in de havenkroeg. Voor €11 pp zijn we buikje vol met een bord goed eten, drank en koffie toe.